نامه محمدرضا احمدی به ابوالقاسم فردوسی

نامه سعید حیدری به آلبر کامو
آذر ۳, ۱۳۹۸
نامه افسانه احمدی به جلال الدین محمد مولوی
آذر ۳, ۱۳۹۸

به‌نام خداوند جان و خرد می‌دانم که این جمله ترجمه‌ی  پت نامی اهورَه مزده ی پهلوی‌ست اما اگر شما نبودید، کی می‌توانست چنین ترجمه‌ی بی‌همتایی از آن ارائه کند؟ حتی اگر هیچ بخشی از شاهنامه را نخوانده باشیم.
پس از شما در این سرزمین اهورایی سرایندگان و اندیشمندان دیگری پدیدار شدند که هریک یگانه‌ای در هستی‌اند.
کسانی چون سعدی، مولوی، نظامی و برتر از اینها حافظ. اما باوجود همه‌ی بزرگی و درخشندگیِ کارشان باز بر این پندارم که هم‌صنفانی هستند که ممکن است در آینده کسانی هم‌ارزش آنها پدیدار شوند اما به شما که می‌رسم هنوز پس از هزار سال دست‌وپایم را جمع می‌کنم و جز  حضرت استاد چیز دیگری در برابرتان نمی‌توانم بگویم. پس از شما خواستند شاهنامه‌یتان را به محمودِ تاتار نسبت دهند. هنوز هم کسانی هستند که ایران و شاهنامه را انکار می‌کنند تا به چشم بیایند، اما دشمنی با خورشید، یا نشانِ بلاهت است یا نابینایی.
شما نماد عشق و شکوه و فر ما هستید و من افتخار می‌کنم شاگرد کوچکی باشم که گاهی سخنان شما را برای جوان‌ترها بازگو می‌کند.
جسارتم را ببخشید حضرت استاد ابوالقاسم فردوسی! سخنم را با دو بیت از جناب انوری به پایان می‌رسانم:
آفرین بر روان فردوسی
آن همایون‌نژاد فرخنده
او نه استاد بود و ما شاگرد
او خداوند بود و ما بنده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *